چکیده

امروزه تقریباً در تمام کشورهای جهان، به ویژه در کشورهایی که به توسعه اجتماعی و اقتصادی مطلوب‌تری دست‌ یافته‌اند، بخش مهمی از منابع مادی و معنوی، صرف توجه به مسایل کودکان و حمایت روانی و جسمانی از آنان می‌شود در این راستا توجه به حقوق کودک برای تعالی مادی و معنوی نسل آینده روز‌‌به‌‌روز افزایش‌ یافته‌است. افزون بر این، توجه به حقوق کودکان استثنایی و معلول از اهمیتی دوچندان برخوردار است، چرا که در این دسته از کودکان، علاوه بر نیازهای کودکان عادی نیازهای ویژه‌ای همانند نیازهای آموزشی، نیاز به کسب مهارت‌های اجتماعی، نیاز به روابط اجتماعی و دستیابی به خدمات اجتماعی وجود دارد. در این زمینه دولت موظف‌ است ضمن حمایت از خانواده‌های کودکان استثنایی به منظور ایجاد شرایطی که متضمن منزلت و افزایش اعتماد به نفس آنان باشد، حقوق آنها را به مردم معرفی نماید نگرش مردم نسبت به افراد استثنایی، به میزان اطلاعات و شناخت آن‌ها از این دسته افراد و حتی به داشتن تجربه تماس و تعامل اجتماعی با آنان بستگی دارد. از طرف دیگر تحقق حقوق کودکان استثنایی در هرکشور، مستلزم تلاش همگانی و همیاری است. در این زمینه به کارگیری شیوه‌های تغییر نگرش مردم نسبت به کودکان استثنایی با همکاری مؤسسه‌های مختلف اجتماعی، راهکار مؤثری برای توجه به حقوق آنان است. از این گذشته بازنگری، بسط و انطباق حقوق کودکان استثنایی با شرایط موجود نظام آموزشی از سوی قانون گذاران و برنامه‌ریزان امری ضروری به نظر می‌رسد.

مقدمه

کودکان آسیب‌پذیرترین قشر اجتماع هستند و بیشتر از سایرین در معرض همه گونه خطرهای اجتماعی قرار دارند. به همین دلیل امروزه تقریباً در تمام کشورهای جهان، به ویژه در کشورهایی که به توسعه اجتماعی و اقتصادی مطلوب‌تری دست یافته‌اند. بخش مهمی از منابع مادی و معنوی صرف توجه به مسایل کودکان و حمایت روانی و جسمانی از آنان می‌شود. در این راستا علاوه بر افزایش امکانات بهداشتی، آموزشی، هنری و پرورشی دامنه حقوق کودک به عنوان موجودی نیازمند حمایت ویژه برای تعالی مادی و معنوی نسل آینده وسعت می‌گیرد. به همین دلیل در کشورهای مختلف برای حفظ و صیانت کودکان و رعایت حقوق آنان قوانین و مقرراتی که خاص و ویژه کودکان است. توسط قانون‌گذاران وضع شده‌است.

در مقاله حاضر، ضمن بررسی حقوق کودکان استثنایی در جهان و در کشور ایران، نحوه نگرش اسلام و جامعه نسبت به کودکان استثنایی به بررسی ضرورت تغییر نگرش نسبت به این کودکان پرداخته می‌شود و در آخر نیز راهکارهایی برای تغییر نگرش جامعه، مردم و مسئولان نسبت به دانش‌آموزان استثنایی ارایه می‌شود. امید است که مقاله حاضر کمکی در جهت بهبود بخشیدن به اوضاع این کودکان در کشور و تغییر دیدگاه‌های منفی به این قشر از افراد جامعه باشد.